Sporten enzo.

January 24, 2019

De reden van mijn regelmatige sportschoolbezoek is niet spectaculair: Het moet gewoon. Omdat ik veel achter mijn laptop, in het OV en in de bioscoop zit, heb ik een chronische rugpijn, dus ik móet bewegen anders vergroei ik voorgoed in een zithouding. Maar bovenal houd ik van eten en van wijn, dus om er voor te zorgen dat mijn kleding blijft passen en mijn spiegelbeeld me niet tot chagrijn leidt, wandel ik ongeveer drie keer per week naar het reusachtige zwarte blok met gillende roze letters. Een lelijk dik mannetje met een stomme grijns is het boegbeeld van deze prijsknaller.
De buren zijn oranje en al net zo fantasieloos en goedkoop, maar zij hebben onvriendelijke poortjes waar je doorheen moet, bovendien is hun voordeur precies twintig stappen verder van ons huis. Want eerlijk is eerlijk, het feit dat onze sportschool op kruipafstand van onze achtertuin ligt, maakt dat weersomstandigheden of de factor tijd geen reden kunnen zijn om een sportuurtje over te slaan.
De jongens die er werken hebben Turks of Surinaams bloed door hun aderen stromen en zijn gekleed in zwarte sportieve uniforms. Ze begroeten me meestal met een opgestoken duim en een hele chille langgerekte Heej..
Mijn sportschoolrondje is erg voorspelbaar, maar daardoor wel lekker overzichtelijk: ik weet precies waar ik aan toe ben. Ik start met een dik half uur op de crosstrainer, met altijd een podcast in mijn oor. Vooral in de ochtend luister ik het liefste naar gesprekken en verhalen van leuke, inspirerende mensen. Dus terwijl er uit de sportschoolspeakers een weinig afwisselende draailijst speelt, luister ik naar geklets van Radio Kunststof of de interviews van Gijs Groenteman. Af en toe moet ik hardop lachen, wat voor mijn mede sporters ook leuk is om te zien, lees ik af aan hun gezicht.
Koetjes en kalfjes gesprekjes probeer ik meestal te vermijden, ook op de sportschool, maar daar had een vrouw die ongeveer een zelfde sportfrequentie heeft als ik, geen boodschap aan en ze stak van wal in de kleedkamer: “Pfff, ik vast al een week, val bijna dood neer, even bijkomen hoor.”
Er was verder niemand anders in de kleedkamer, dus ik voelde me genoodzaakt te reageren: “Jeetje, een week vasten, is dat niet ongezond?”
“Nee hoor, je wordt er helemaal schoon van en ik heb genoeg aan mijn hoofd. Ik heb mijn eigen bedrijf en begeleid mensen en laatst is er één verongelukt, nou dan denk je toch weer van hoe belangrijk ís het nou allemaal hè? Drinken doe ik toch al niet, dus ik hoef alleen mijn eten even te laten staan. Ik heb wel een keer XTC gebruikt. Samen met mijn zoon. Heerlijk, je houdt meteen van iedereen.”
Ik stond al een paar minuten in mijn ik-vertrek-houding: Jas aan, tas om mijn schouders, mijn hele lichaam gedraaid richting de deur hand richting de deurklink.
“En jij? Wat zijn jouw nieuwe voornemens? Wacht, ik loop met je mee..”
O God. Ik voelde een lichte paniek opkomen. We liepen naar buiten terwijl ze wat recepten van shakes en soepen die heel goed vulden opsomde en ze moedigde me tussen neus en lip aan om te stoppen met koffie en wijn: "Je kan het hoor!" riep ze me toe. Ze opende haar autodeur en stapte in: "Hou vol hoor meid, Doeii!! Tot de volgende keer!" En daar scheurde ze weg, woest zwaaiend.
Ik was kapot en spoedde me snel naar mijn grote beker koffie met warme melk.

 

 

Please reload

Our Recent Posts

Rouw zeg!

October 19, 2019

Van Nutella Crêpes naar Oploskoffie

September 4, 2019

No way vakantiedepressie

August 28, 2019

1/1
Please reload

Tags

Please reload

NUMMERS

KVK 73012424

BTW NL167452423B01

  • volg merel metzing op linkedIn
  • Grijs Facebook Icon
  • Volg Merel Metzing op twitter
  • Volg merel op instagram

VOLG MEREL

CONTACT

FEITJES

1/3

Fotografie: Hilde van Poeijer

Website: x Tante Lien